మాట్లాడుకుంటుండగా
“ఏంటండి… ఈ రోజు చాలా హుషారుగా ఉన్నారు..” నా కన్న పెద్దవారయినా నాకు మర్యాదిస్తుంటారు.
“తొందరగా వెల్లేట్టు కూడా కనిపిస్తున్నారు.. అది అడగరే …?” ఇతను ఒరిస్సా అతను చాలా కలుపుగొలు మనిషి..
“ఈ రొజూ ఉదయం నా మనవడు ఫొను చెసి ఆస్కార్ అవార్డ్స్ చుడమని చెప్తేను అది చుడ్డానికి తోందరగా వెళ్ళాలి. మీరు చుస్తారా?..”
“ఏందుకండి మనల్ని మనం తక్కువ చేసుకుంటు ఇంకొకడు ఇచ్చే కపట గౌరవాన్ని చూసి మురవటం”
“అంటే వాల్లు గుర్తించిన ప్రతిభను, వాల్లిచ్చే గౌరవాన్ని వద్దన్దామా, ముందుకెళ్తున్న భారత్ ని ఇప్పుడు ఆపుదామా”
“……”
“ఆపుదాం అనట్లేదు, ఇదొక్కటే సినిమా వచ్చిందా ఇటువంటిది…” మద్యలో ఆపుతు
“ఏందుకు రాలేదు చాలా వచ్చాయి కానీ మనవాళ్ళు కనీసం నామినికి అన్నా పంపించారంటారా?”
నేను దాదాపు మౌనంగానే ఉన్నాను.
“మరి mother India కి ఏందుకు రాలేదు గాంధీ కి ఏందుకొచ్చిందంటారు, అదే గాంధీ ని ఒక భారతీయుడు తీస్తే వస్తుందంటారా ? “
“మరి a.r.rahaman కి ఇప్పుడు వస్తే? .”
“ఇంతకు ముందెప్పుడు అంతకన్నా మంచి పాటలు , music రాలేదా ఆయన దెగ్గరి నుండి”
“ఆస్కార్ అవార్డ్ అంటే ప్రపంచమే గుర్తించినట్లు…అది వస్తే మనకు గర్వ కారణమే కదా”
అతన్ని మద్యలో ఆపుతూ
“కమల్ హసన్ అన్నట్టు ఎప్పుడో ఒక రొజు మనం ఇచ్చే అవార్డ్స్ కొసం ప్రపంచమే ఎదురు చుసే రొజులొస్తాయి..”
“కమల్ హసన్..?”
“కమల్ హసన్..?”
“అదేనండి దషావతారం హేరో”
“ఆ south హేరో నా”
“ఒహొ”
“అయినా ఇప్పుడు ఆ అవార్డ్ నాకు ఇచ్చినా నాకు అంత అనందం లేదు.. నా మనవడి గొంతులో వినపడే ఆనందమే నాకు ఎన్నొ అవార్డ్స్ తొ సమానం.. వాడు a.r.rahaman fan”
“అదీ నిజమే ఇప్పుడు మనకెందుకండి”
“అదే నిజం” అన్నాడు ఆ ఒరిస్సా అతను..