సిన్నప్పటి గుర్తులు
“బాగానే ఉన్నా మనవడ? ఏంది గిట్లచ్చినవ్? నువ్వు బాగున్నవా?”
“ఆ ఆ బానే ఉన్నా ఏదో ముచ్చట్లు చెప్తవని “
బడి అయిపొయిన తర్వాత అప్పుడప్పుడు తాత దగ్గరికి వెళ్ళడం అలవాటు.
తాత ఎప్పుడు తెలంగాణ యాసలోనే మాట్లాడే వాడు. నాకు రాయడం రాక ఇలా రాస్తున్నాను.
“నా సిన్నప్పుడు నేను పొలిగాడు మాంచి దొస్తులం ఏడికి పొయినా కలిసే పోయేటోల్లం ఒకరొజు
పొలిగాడికి కల్లు తాగిన సిలక(రామ చిలక, అమ్మాయి కాదు.) కనిపించింది. వాడు ఇడిసిపెడ్తడా ఇదివరకే వాడికి పిట్టలంటే సానా ఇష్టమాయే.
అది పడుతు ఏగుర్తు చెమటలు పొపించి సందేలకు దొరికింది.
దాన్ని వాడు చానా జాగర్తగా చుస్తూ నీల్లు తాగిచ్చిండు, జాంపండ్లు తినిపించిండు.
చూద్దుం గదా అప్పటికే సీకటి అయింది సీకటి అంటే ఇద్దరికి భయమే
ఆ చెట్లల్ల నుండి పొవాలాయే. ఏంచేత్తం ఒకల్ల చెయ్యి ఒకల్లం పట్టుకొని ఎళ్తాన్నం
ఇల్లు ఇంక సగం దూరం ఉందనగా ఎక్కడి నుండొ సిన్న గజ్జెల సప్పుడు నడుస్తున్నా కొద్ది దెగ్గరికొస్తాంది.
పాములకు భయపడం గాని గీ దయ్యలకు మా వణుకొస్తది
ఉరుకుతే ఎంబడి పడ్తదని జల్ది జల్ది నడ్తాన్నం
వాడి ఇంకొ చేతిలో సిలక మాంచిగ పన్నది
ఆ సప్పుడు ఇంకా దెగ్గరికి అత్తాందాయే.. నాకేమొ ఆంజనేయ మంత్రం రాదాయె
వాడు ఆంజనేయ ఆంజనేయ అంటు భయం భయంగా గొణుకుంటాండు
ఏదయ్తే అది అని ఇగ ఉర్కినం
సల్లచమటలు చుసి మా అవ్వ ఒకటే భయపడ్డది
తెల్లరి సూద్దును కదా వాడికి జరం.
జరిగిందంత వాళ్ళ అయ్యకి చెప్పిన
వాల్లఅయ్య కొడిని కొసిండు ఆకులా అన్నం పెట్టి కల్లు పోసి ఇంటెనుక పెటిండు.
వాడి దెగ్గరికెల్లి సిలకేమయిందిరా అన్నా.
పాపం అదెంత భయపడ్డదో అని పొద్దున్నే ఇడిసి పెట్టిన
నేను పట్టుకుంటాంటే ఎంత భయపడ్డదొ పాపం
దానికికూడా జరమొత్తదని ఇడిసిన అన్నడు
మంచిపని చేసినవ్ రా పొలిగా అన్న”
ఇగ పో మల్లా సికటెయ్ తది జల్ది పో అంటే
అక్కడి నుండి బయల్దేరా..
